گیتاریستها مرجع آکورد ایران


لطفا کپی نکنید!!!یا در صورت کپی اسم سایت را ذکر کنید.

 

آری مجال ماندن نشد رفتيم و برنگشتيم حتی به بهانه ی ديدن يا شنيدن شايد يادگاری های تولد ماندنی تر از او باشند اما بايد بتوانی روزی بشکنی شان و دور بريزی شان اما اگر هيچ کدام را تواناييت نبود پس دادن تمام آنها حداقل کمتر او را در پس ذهنت له می کند بگذار همان بزرگی که بود بماند !!!!!!!

 

ای که نام تو فراموشم باد!

                                  مژده ی نيستی است

خوشترين نغمه ی دنياست

                                                                    که در گوشم باد!

ای که آرامش تو

                       شبهه بر عدل خداست

                                                      بهر رسوايی تو

                                                                          دست خلقی به دعاست

روز مرگت می ناب

                          به پريشانی و ناکامی تو نوشم باد.

به عذای توی ملعون دو رنگ

                                    شوق پيراهن سرخ

                                                          جای بغض و غم هر رخت سيه پوشم باد.

 

آه و افسوس که با ديدن چشمان ترت

                                                   هر روز

                                                             دلکم خام شود.

 

حلقه گيسوی تو

                         چو کنم از سر آن کوی گذر

                                                                   بر پايم

                                                                            دام شود.

بعد افسون نگاهت

                           همه شب ورد زبان

      ذکر ناباور اين جمله که کاش

                                              ((کاش آغوش تو تن پوشم باد))!.

 

تا به فردا که کند سحر مرا لعل لبت

                                                 و بلرزم ز فسون نگه چشم ترت

ای فريبای دو رنگ!

                          نام و ياد تو فراموشم باد!

                                                         (شاهکار بينش پژوه)

و به تو که...

 

دستهايت را دوست ميدارم

                                    که مظهر نجابت اند

                                                              و نگاهت

                                                                          که تنها بهانه برای بودن!

 

   + امید کاویانی و موسوی - ۸:٤٦ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/٢/٢٢